RSS  

به سکوت فکر می کنم. به تاریکی. به آرامش موعود که دروغی بیش نیست.

ـ به تو گفته بودم عاشق یک توهم شده ای. توهم زیبایی که من نیستم. پتکی برمی دارم تا این بت واره موهوم را در هم بشکنم. دریغا که خودم هم می شکنم . . .

دستهایت را کم دارم درین لحظه، که دستهایم را بگیری و بگویی، این نیز خواهد گذشت